‘Mijn naam is Moessa. Ik ben 29 jaar geleden in Syrië geboren en opgevoed in de islam. Enkele jaren geleden begint mijn spirituele zoektocht. Ik ontdekte tegenstrijdigheden in de islam en andere vragen blijven onbeantwoord.’

In het christelijk geloof ontdekt Moessa liefde, respect, compassie en vergeving. Deze waarden raken iets heel diep binnenin hem aan; een gevoel dat hij nog nooit eerder heeft gehad. Moessa weet ook dat dit nieuw gevonden geloof enorme consequenties voor hem zal hebben. De samenleving zal niet accepteren dat hij de islam vaarwel zegt en als hij zich openlijk gaat uitspreken, zal zijn leven gevaar lopen. Daarom durft hij ook niet op zoek te gaan naar mensen in zijn directe omgeving die hem verder kunnen helpen in zijn geloofsreis. Hij mailt ons met zijn vragen en één van onze medewerkers videobelt met hem. Dat moet ’s nachts omdat overdag de internetverbinding heel slecht is.

Tijdens hun eerste gesprek komt het lijden en sterven van Jezus ter sprake en hoe Jezus de weg van verzoening daarmee heeft vrijgemaakt. Voor een persoonlijke relatie met God heeft Jezus ons leren bidden. Niet als een ritueel, maar om uiting te geven aan onze dankbaarheid en ons verlangen. Voor de allereerste keer in zijn leven bidt Moessa in zijn eigen woorden. Hij spreekt het verlangen uit om Jezus Christus beter te leren kennen als zijn Heer en Heiland. Na een tijdje vertelt hij ons wat er gebeurt als hij voor het eerst het Evangelie leest.

‘Toen ik het Evangelie begon te lezen, voelde ik iets heel bijzonders. Bijvoorbeeld de woorden van Jezus: “Komt allen tot Mij, die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven… Want mijn juk is zacht en mijn last is licht.” Deze woorden gaven me het gevoel dat als je moe, belast of innerlijk overweldigd bent, er een echte uitnodiging is om te rusten… niet in ruil voor iets, maar een persoonlijke uitnodiging.

Ik vond een onbeschrijfelijke vrede bij de Here Jezus Christus. Ik vond een gevoel van geruststelling te midden van angst en moeilijke omstandigheden, en ik voelde dat ik niet alleen ben. Ik vond antwoorden op veel vragen in mijzelf:

Waarom leef ik?  Wat is de waarde van mijn leven?  Wat is de betekenis van pijn en vreugde?

Ik voelde ook dat er een persoonlijke relatie is… alsof je voor iemand staat die echt naar je luistert, alsof al Zijn aandacht op jou gericht is. Vroeger hield ik mij aan alle verplichte religieuze handelingen, maar ik had niet het gevoel dat iemand naar me luisterde of op me reageerde. Maar toen ik het Evangelie begon te lezen, voelde ik alsof iemand diep in mijn hart fluisterde en me vertelde dat deze woorden waar zijn en echte troost brengen.

Ik ervoer een diepe eerbied… alsof ik tijdens het lezen bij Jezus zat en de gebeurtenissen met Hem meemaakte. En ik voelde dat mijn hart steeds dorstiger werd… alsof iemand water drinkt maar toch naar meer blijft verlangen. Mijn hart verlangt steeds meer naar een echte relatie met de Heer Jezus, niet alleen maar naar het vervullen van plichten.’

Dank met Moessa en met ons! In deze wereld vol geweld, conflicten en wanhoop, vooral in het Midden-Oosten, verandert God de harten, gedachten en levens van mensen!