Op een verlaten snelweg werd Samirs leven verwoest. Door een verschrikkelijk auto ongeluk verloor hij zijn vermogen om te lopen, en tevens de betekenis van zijn bestaan. Na jaren te hebben doorgebracht tussen de steriele muren van het ziekenhuis, was hij een gevangene geworden: van zijn rolstoel, zijn onophoudelijke pijn en van een verstikkende wanhoop.

Samir vroeg zich af wat het doel van zijn leven was. Elke dag zocht hij naar een uitweg uit zijn kwelling. Was zelfmoord het antwoord? Op een koude, stormachtige nacht worstelde Samir met God. Geen routinegebed, maar een hartenkreet van een gebroken man die God smeekte hem vrede en een levensdoel te geven.

Diezelfde nacht kwam het antwoord in een visioen. Samir zag Jezus aan het kruis, maar de spijkers in Zijn handen en voeten waren op mysterieuze wijze omhuld door zwarte doeken. Hij strekte zich uit, haalde de doeken weg en zag bloed stromen. Op dat moment klonk Samirs belijdenis: ‘Hij is echt voor ons gestorven!’

Hij werd de volgende ochtend wakker met een lichtheid die hij nooit had gekend. De zware last op zijn ziel was weg. De gedachten aan zelfmoord waren volledig verdwenen, als mist voor de ochtendzon.

Zes maanden hierna werd Samir gedoopt. Hoewel zijn lichaam aan een rolstoel is gebonden, is zijn geest vrij. Vandaag deelt hij het verhaal van Christus’ liefde met de mensen om hem heen. Samirs geloofsreis gaat met ons verder via een online discipelschap-cursus, waarbij hij bouwt op de Rots, Jezus, die hem uit de wanhoop verloste en hem leven gaf.